Μπόρα δροσάτη του Μαγιού ...

                                                                     

       Μπόρα  του Μάη  ξαφνική

       γεμάτη με θυμό

       χαλάζι αν φέρνεις και  βροχή

       δε σε φοβάμ'  εγώ!

Η σχολική μας  αυλή , την ώρα της ανοιξιάτικης βροχής.

Το 4ο Δημοτικό σχολείο Ευκαρπίας ,υπό βροχή.

Η γενοκτονία των Ποντίων

Ένα εκλεκτό τμήμα του Ελληνισμού ζούσε στα βόρεια της Μικράς Ασίας, στην περιοχή του Πόντου, μετά τη διάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Η άλωση της Τραπεζούντας το 1461 από τους Οθωμανούς δεν τους αλλοίωσε το φρόνημα και την ελληνική τους συνείδηση, παρότι ζούσαν αποκομμένοι από τον εθνικό κορμό. 

            Μπορεί να αποτελούσαν μειονότητα -το 40% του πληθυσμού- αλλά γρήγορα κυριάρχησαν στην οικονομική ζωή της περιοχής, ζώντας κυρίως στα αστικά κέντρα.

Η οικονομική τους ανάκαμψη συνδυάστηκε με τη δημογραφική και την πνευματική τους άνοδο.

• Το 1865 οι Έλληνες του Πόντου ανέρχονταν σε 265.000 ψυχές

•  το 1880 σε 330.000 και

• στις αρχές του 20ου αιώνα άγγιζαν τις 700.000.

Το 1860 υπήρχαν 100 σχολεία στον Πόντο, ενώ το 1919 υπολογίζονται σε 1401, ανάμεσά τους και το περίφημο Φροντιστήριο της Τραπεζούντας. Εκτός από σχολεία διέθεταν τυπογραφεία, περιοδικά, εφημερίδες, λέσχες και θέατρα, που τόνιζαν το υψηλό τους πνευματικό επίπεδο.

Το 1908 ήταν μια χρονιά - ορόσημο για τους λαούς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τη χρονιά αυτή εκδηλώθηκε και επικράτησε το κίνημα των Νεότουρκων, που έθεσε στον περιθώριο τον Σουλτάνο. Πολλές ήταν οι ελπίδες που επενδύθηκαν στους νεαρούς στρατιωτικούς για μεταρρυθμίσεις στο εσωτερικό της θνήσκουσας Αυτοκρατορίας.

Σύντομα, όμως, οι ελπίδες τους διαψεύστηκαν. Οι Νεότουρκοι έδειξαν το σκληρό εθνικιστικό τους πρόσωπο, εκπονώντας ένα σχέδιο διωγμού των χριστιανικών πληθυσμών και εκτουρκισμού της περιοχής, επωφελούμενοι της εμπλοκής των ευρωπαϊκών κρατών στο Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Το ελληνικό κράτος, απασχολημένο με το «Κρητικό Ζήτημα», δεν είχε τη διάθεση να ανοίξει ένα ακόμη μέτωπο με την Τουρκία.

Οι Τούρκοι με πρόσχημα την «ασφάλεια του κράτους» εκτοπίζουν ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού πληθυσμού στην αφιλόξενη μικρασιατική ενδοχώρα, μέσω των λεγόμενων «ταγμάτων εργασίας». Στα «Τάγματα Εργασίας» αναγκάζονταν να υπηρετούν οι άνδρες που δεν κατατάσσονταν στο στρατό. Δούλευαν σε λατομεία, ορυχεία και στη διάνοιξη δρόμων, κάτω από εξοντωτικές συνθήκες. Οι περισσότεροι πέθαιναν από πείνα, κακουχίες και αρρώστιες.

Αντιδρώντας στην καταπίεση των Τούρκων, τις δολοφονίες, τις εξορίες και τις πυρπολήσεις των χωριών τους, οι Ελληνοπόντιοι, όπως και οι Αρμένιοι, ανέβηκαν αντάρτες στα βουνά για να περισώσουν ό,τι ήταν δυνατόν. 

            Μετά τη Γενοκτονία των Αρμενίων το 1916, οι τούρκοι εθνικιστές υπό τον Μουσταφά Κεμάλ είχαν πλέον όλο το πεδίο ανοιχτό μπροστά τους για να εξολοθρεύσουν τους Ελληνοπόντιους. Ό,τι δεν κατάφερε ο Σουλτάνος σε 5 αιώνες το πέτυχε ο Κεμάλ σε 5 χρόνια!

             Το 1919 οι Έλληνες μαζί με τους Αρμένιους και την πρόσκαιρη υποστήριξη της κυβέρνησης Βενιζέλου προσπάθησαν να δημιουργήσουν ένα αυτόνομο ελληνοαρμενικό κράτος. Το σχέδιο αυτό ματαιώθηκε από τους Τούρκους, οι οποίοι εκμεταλλεύθηκαν το γεγονός για να προχωρήσουν στην «τελική λύση».

Στις 19 Μαΐου 1919 ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάζεται στη Σαμψούντα για να ξεκινήσει τη δεύτερη και πιο άγρια φάση της Ποντιακής Γενοκτονίας, υπό την καθοδήγηση των γερμανών και σοβιετικών συμβούλων του. Μέχρι τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922 οι Ελληνοπόντιοι που έχασαν τη ζωή τους ξεπέρασαν τους 200.000, ενώ κάποιοι ιστορικοί ανεβάζουν τον αριθμό τους στις 350.000.

Όσοι γλίτωσαν από το τουρκικό σπαθί κατέφυγαν ως πρόσφυγες στη Νότια Ρωσία, ενώ γύρω στις 400.000 ήλθαν στην Ελλάδα. Με τις γνώσεις και το έργο τους συνεισέφεραν τα μέγιστα στην ανόρθωση του καθημαγμένου εκείνη την εποχή ελληνικού κράτους και άλλαξαν τις πληθυσμιακές ισορροπίες στη Βόρειο Ελλάδα.

 Η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε ομόφωνα στις 24 Φεβρουαρίου 1994 την ανακήρυξη της 19ης Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού.

Περί ...δεινοσαύρων ο λόγος !

Οι μαθητές μας ενθουσιάζονται με τους  δεινόσαυρους.Δείτε ορισμένες ζωγραφιές και κατασκευές (από πλαστελίνη) μαθητών και μαθητριών μας  σχετικές με τους δεινόσαυρους.

Έργο της μαθήτριας Κατσιούλα  Γιώτας (Ολοήμερο 3 - Γ  τάξη)

Άλλη άποψη του έργου της ίδιας μαθήτριας

                                  

Η  λέξη "δεινόσαυρος" είναι σύνθετη.Αποτελείται από τη λέξη "δεινός" , που σημαίνει  φοβερός και τη λέξη "σαύρα" , το γνωστό μας ερπετό.Άρα η λέξη δεινόσαυρος σημαίνει "φοβερή σαύρα".

Οι Δεινόσαυροι ήταν σπονδυλωτά ζώα που κυριάρχησαν στη γη για πάνω από 160 εκατομμύρια χρόνια.

• Πρωτοεμφανίστηκαν πριν 230 εκατομμύρια χρόνια. 

• Στο τέλος της Κρητιδικής περιόδου πριν 65 εκατομμύρια χρόνια, οι δεινόσαυροι εξαφανίστηκαν, πράγμα που σήμανε το τέλος της κυριαρχίας τους στον πλανήτη. 

• Τα σημερινά πτηνά είναι άμεσοι απόγονοι των θηριόποδων δεινοσαύρων, και κατα συνέπεια θεωρούνται ως η μόνη ομάδα δεινοσαύρων που επέζησε.

Από τότε που ανακαλύφθηκε ο πρώτος δεινόσαυρος, τον 19ο αιώνα, απολιθωμένοι σκελετοί δεινοσαύρων έχουν γίνει σημαντικό θέαμα σε μουσεία όλου του κόσμου, ενώ συνολικά οι παλαιοντολόγοι έχουν ανακαλύψει περισσότερα από 500 διαφορετικά γένη δεινοσαύρων.

 Οι δεινόσαυροι έχουν γίνει μέρος του παγκόσμιου πολιτισμού και παραμένουν σταθερά δημοφιλείς, ειδικά στα παιδιά. Έχουν εμφανιστεί σε μυθιστορήματα, σε ταινίες   ενώ οι νέες ανακαλύψεις σχεικά με δεινόσαυρους καλύπτονται τακτικά από τα ΜΜΕ. Παρά τα όσα εμφανίζονται στις κινηματογραφικές ταινίες και στα κόμικς, οι δεινόσαυροι και οι άνθρωποι δεν συνυπήρξαν ποτέ.

Ο τυραννόσαυρος Ρεξ

 Ο  ΤΥΡΑΝΝΟΣΑΥΡΟΣ  ΡΕΞ   = Βασιλική  σαύρα  τύραννος , ονομάστηκε έτσι  λόγω της επιβλητικής  και τρομακτικής μορφής  του.Ήταν ένας από τους  μεγαλύτερους και δυνατότερους δεινόσαυρους.Έζησε πριν από  70 ως 60   εκατομμύρια χρόνια (κατά τη λεγόμενη  Κρητιδική περίοδο).

Είχε :

• Μήκος ως  12 μέτρα   -   ύψος  ως  6 μ. -  ζύγιζε :  5 ως και 7  τόνους
• δυνατά πίσω πόδια , για  να διανύει γρήγορα   μεγάλες αποστάσεις
• 2 μπροστινά πόδια  πολύ κοντά,μικρότερα από 1 μ. , εξαιρετικά  δυνατά , με γαμψά νύχια.
• τεράστιο κεφάλι
• πανίσχυρα σαγόνια  (τρομερά όπλα)
• 60 μυτερά δόντια με πριονωτή κόψη  και μήκος  20 εκ  το καθένα.Νέα δόντια  αντικαθιστούσαν συνεχώς  όσα  έπεφταν
• βαριά  και μακριά  ουρά .

Ήταν σαρκοφάγοι .Αναζητούσαν μέσα στα πυκνά δάση φυτοφάγους  δεινόσαυρους ή νεκρούς δεινόσαυρους  για να τους φάνε.

Έργο του Στέλιου Ελευθεριάδη (Ολοήμερο 2 -Β τάξη) 

 

 Εδώ βλέπουμε ένα  Τυραννόσαυρο  Ρεξ και δίπλα του ένα πιο μικρό Αγκυλόσαυρο

Αγκυλόσαυρος

 Οι αγκυλόσαυροι . ήταν μεγάλα τετράποδα φυτοφάγα ερπετά της κρητιδικής περιόδου. Το σώμα τους ήταν ογκώδες, μήκους 8-9 μ., θωρακισμένο με κεράτινες φολίδες ή αγκάθια. Λείψανα απολιθωμένων αγκυλόσαυρων  έχουν βρεθεί στη Βόρεια Αμερική, στην Ευρώπη και στην Ασία.

 

 

Ο Αλλόσαυρος

 ΑΛΛΟΣΑΥΡΟΣ= ένας από τους μεγαλύτερους και τρομερότερους  δεινόσαυρους.


Έζησε πριν από 170  με  130  εκατομμύρια χρόνια κατά την ΙΟΥΡΑΣΙΚΗ  περίοδο.
Αλλόσαυρος σημαίνει  "άλλη" , διαφορετική  σαύρα , γιατί διέφερε  από τους  άλλους  δεινόσαυρους , μιας και είχε αεροφόρους  σάκκους στη σπονδυλική στήλη και στο λαιμό του , που τον βοηθούσαν ν΄ αναπνεύσει.

 Είχε:

• μήκος : 7 ως 12 μ. -  ύψος:   4 ως 5 μ.  

• βάρος μικρό  σε σχέση με άλλους δεινόσαυρους ίδιου μεγέθους.Χάρη στους αεροφόρους σάκκους στα οστά ήταν ελαφρύς.Ζύγιζε  μόλις 1 με 2 τόνους.
• Δυνατά πίσω πόδια κι ελαφρύ σκελετό για να μπορεί να τρέχει γρήγορα πάνω από 60 χμ/ώρα  παρά το τεράστιο μέγεθός του .
• Κοντά μπροστινά πόδια , σαν χέρια. Πόδια και χέρια είχαν γαμψά  νύχια.

Έτρωγε άλλους  δεινόσαυρους  κατά προτίμηση με  μακρύ λαιμό, γιατί τους άρπαζε από κει με τα σαγόνια του.Για να πιάσει τη λεία του , πηδούσε αιφνιδιαστικά  πάνω της .Χρησιμοποιούσε τους πανίσχυρους μυς του λαιμού του  για να μπήγει τα κοφτερά του δόντια στη σάρκα της λείας του.Ταξίδευε  με άλλους  δεινόσαυρους σε αγέλες , κυνηγώντας άλλους δεινόσαυρους.

 

Αλλόσαυρος του Σ. Ελευθεριάδη (Β τάξη)

Στη σχολική μας αυλή ...

Ορισμένοι μαθητές μας στην ανθοέκθεση στη σχολική μας αυλή

Παιδικά χαμόγελα μπροστά στα λουλούδια!

Παιχνίδια  με  μπαλόνια

Με τις κ. Γιώτα Στεργίδου & Μαρία Σιδηροπούλου

Xρόνια πολλά στις μητέρες όλου του κόσμου !

Για τη γιορτή της μητέρας

Σας παραθέτουμε το ποίημα για  τη μητέρα που  γράφτηκε σήμερα   από τους μαθητές μας του Ολοήμερου 3 (Γ & Δ τάξεις)
[Ελευθεριάδου Πωλίνα- Καυκιά Σοφία - Γκιάτι Χριστίνα -  Πλακά Νίκο  & Χρήστο -Παπαδοπούλου  Μαρία - Ελευθεριάδη  Κων/νο ].

ΣΤΗ   ΜΑΜΑ ΜΟΥ

Η  δική μου  η  μαμά

είν' απ' όλες πιο γλυκιά

και την αγαπώ πολύ

όπως  μ' αγαπάει κι αυτή!

Μιας και είμ'  εγώ παιδί

κι έχω τσέπη  αδειανή

Τι δωράκι να σου  φέρω;

Πώς  χαρά  να σου προσφέρω;

Θα  σου κάνω μια αγκαλιά

και θα σε κρατώ  σφιχτά.

Θα  σου δώσω ένα  φιλάκι

κι ένα   ωραίο  λουλουδάκι .

Σαν ...εφευρέτης !

Να πώς απάντησαν οι μικροί μαθητές μας στην ερώτηση : " Αν  στο μέλλον  γινόσουν εφευρέτης  τι θα έφτιαχνες και  πώς θα διευκόλυνες με την εφεύρεσή σου τη ζωή των συνανθρώπων σου;"

ΚΩΣΤΑΣ  ΦΩΤΙΑΔΗΣ  (Ολοήμερο 2 - Β΄ τάξη)  

....Σαν εφευρέτης  θα είχα εφεύρει   το ρομπότ VISTA -3222 που είναι  παντογνώστης! Τα παιδιά θα το χρησιμοποιούσαν για τα μαθήματά τους και  θα παίζανε.

Έτσι φαντάστηκε  ο μαθητής μας  το ρομπότ του:

Ρομπότ VISTA 3222

 ΣΤΕΛΙΟΣ  ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΔΗΣ (Ολοήμερο 2 -Β΄ τάξη)

...Εγώ  ο Στυλιανός   Ελευθεριάδης  σαν εφευρέτης αυτό που προσπαθώ είναι  να  φέρω ένα  μετεωρίτη  ώστε να δουν όλοι  οι  άνθρωποι ότι υπάρχουν Αρειανοί ,πώς ζουν οι Αρειανοί , πώς φτιάχνουν ρομπότ , πώς έχουν ρεύμα...

 

ΒΑΣΙΛΗΣ  ΛΑΖΑΡΙΔΗΣ  ( Ολοήμερο 3 - Γ΄ τάξη)

...Αυτή  η μηχανή  είναι  τηλεσκόπιο  που βλέπει  το μέλλον.Το  ρυθμίζουμε για  πόσα χρόνια  μπροστά θέλουμε  να δούμε και  βλέπουμε τι  θα  γίνει  τότε ....

Τηλεσκόπιο που δέχνει  ... το μέλλον

ΠΩΛΙΝΑ  ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΔΟΥ (Ολοήμερο 3 - Γ΄ τάξη)

...Στο μέλλον   θα ήθελα   να εφεύρω ένα  ρομπότ  που θα  το έλεγαν  "Ρομποτοζωγραφούλη" και  η ικανότητά του  θα είναι η εξής: να ζωγραφίζει,  να σχεδιάζει και να μου κρατάαει συντροφιά ...

Ο  Ρομποτοζωγραφούλης